پل نيومن
مثل هميشه وقتی بازيگر مهمی می ميرد، همه به مرثيه نويسی می افتند و يادشان می افتد که او چه بازيگر مهمی بود و چقدر حيف شد که از دنيا رفت.حالا هم که پل نيومن در هشتاد و سه سالگی از دنيا رفت، همه دارند در باره اش حرف می زنند يا می نويسند.
اما واقعا پل نيومن را بايد به چه خاطر به ياد داشت؟ به
خاطر صورت زيبا و چشمان آبی اش؟ به خاطر کريزما و جذابيت شخصی اش؟ به خاطر
خيرخواهی و اعمال نيکوکارانه اش؟ به خاطر مهارتش در مسابقات اتومبيل رانی يا به
خاطر تعهدات اخلاقی و پای بندی اش به ارزش های خانوادگی؟ به خاطر فيلم هايی که
بازی کرد يا به خاطر فيلم هايی که ساخت(او چهار فيلم با شرکت همسرش جوآن وودوارد
کارگردانی کرد)؟
پل نيومن از نظر سياسی آدم ليبرالی بود و با روشنفکران برجسته ليبرال مثل گور
ويدال دوستی داشت. بارها مخالفتش را با جنگ ويتنام و سياست های ريچارد نيکسون
اعلام کرد و به خاطر حمايت از يوجين مک کارتی رقيب نيکسون در انتخابات رياست
جمهوری در ليست دشمنان نيکسون قرار داشت.
او در زندگی واقعی و شخصی اش(برخلاف کاراکترهای شرور و تبهکاری که نقش شان را بر
روی پرده سينما بازی کرد) مرد شريف، درست کار و خانواده دوستی بود و برخلاف
همتاهای بازيگرش زندگی اش از شايعات و جنجال های مربوط به سکس، مواد مخدر، الکل و
زن بازی خالی بود. در سال های دور با جوآن وودوارد ازدواج کرد و تا آخر عمر
عاشقانه با او زيست.
در دنيای پيچيده امروز نمی توان مدل زندگی نيومن و ارزش های اخلاقی او را به کسی
توصيه کرد اما در زمانه ای که بسياری از هنرمندان آلوده به مواد مخدر، الکل يا زن
بازی اند و هيچ قيدوبندی در زندگی نمی شناسند، از شيوه زندگی نيومن و مرام اخلاقی
او می توان بسيار آموخت.